است و اگر بخواهند پاك شود ، بايد آن را استبراء كنند ، يعنى تا مدتى كه بعد از آن مدّت ديگر به آن نجاستخوار نمىگويند ، نگذارند نجاست بخورد و بنابر احتياط واجب بايد شتر نجاستخوار را چهل روز ، گاو را بيست روز ، گوسفند را ده روز ، مرغابى را پنج روز و مرغ خانگى را سه روز از خوردن نجاست باز دارند . 11 - غايب شدن مسلمان « مسألهء 217 » اگر شخصى بداند كه بدن يا لباس مسلمانى يا چيز ديگرى مانند ظرف و فرش كه در اختيار آن مسلمان است نجس شده و سپس آن مسلمان غايب گردد و آن شخص احتمال بدهد كه او آن چيز را آب كشيده ، آن چيز براى آن شخص پاك است ؛ ولى احتياط واجب اين است كه چهار شرط ذيل نيز مراعات شود : اول : آن كه آن مسلمان بداند كه آن چيز با چيزى كه در نظر آن شخص نجس است ، برخورد كرده است . دوم : آن كه آن مسلمان نيز آن چيز را نجس بداند . سوم : آن كه آن مسلمان آن چيز را در موردى كه طهارت شرط آن است به كار ببرد ، مثل اين كه با آن لباس نماز بخواند و يا در آن ظرف غذا بخورد . چهارم : آن كه آن مسلمان بداند موردى كه آن چيز را در آن به كار مىبرد ، مشروط به طهارت آن چيز است ، مثلًا بداند كه نماز را بايد در لباس پاك بخواند . راه‌هايى كه پاك شدن چيز نجس با آنها ثابت مىشود « مسألهء 218 » پاك شدن چيز نجس با چند راه ثابت مىشود : اول : اين كه خود انسان يقين يا اطمينان پيدا كند چيزى كه نجس بوده ، پاك شده است . دوم : اين كه دو نفر عادل خبر دهند كه آن را تطهير كرده‌اند و يا خبر از امرى دهند كه به واسطهء آن امر ، چيز نجس در نظر انسان پاك مىشود ، مثل اين كه خبر از ريزش باران بر روى چيز نجس بدهند .